Dáág weegschaal

Ik vind het stiekem best gênant om deze foto te delen. Het is geen foto waar ik mooi opsta en mijn buik inhoud. Het is een kant van mij die niet veel mensen gezien hebben. Deze foto is genomen na mijn eetstoornisjaren en vóór mijn SportySpice periode. Een paar maanden waarin mijn lichaam aan het herstellen was van een jarenlang energietekort. Wat resulteerde in het vasthouden van extra vet omdat mijn lichaam bang was dat ik weer zou gaan hongeren. En dat is hier duidelijk zichtbaar.

 

En ik weet dat er commentaar zal komen op het verschil tussen beide foto’s. Ten eerste draag ik links een oranje bikini en rechts een zwarte. En we weten allemaal dat zwart afkleed. Bovendien weet ik dat de linkerfoto is genomen terwijl ik het niet doorhad. Een spontane foto, niet geforceerd, niet geposeerd, andere belichting. Dat maakt wel degelijk verschil. Maar kunnen we daar doorheen kijken? Kunnen we kijken naar de kracht en zelfverzekerdheid die ik gewonnen heb? Mag ik deze foto plaatsen omdat ik er kei en kei hard voor werk?

 

De invloed van social media is groot. Ook ík laat me helaas beïnvloeden door instagram.  Ook ík ben gevoelig voor het commentaar onder mijn foto’s. En dan mag je mij natuurlijk vragen; waarom plaats je dan foto’s van jezelf? Van je lichaam? Van je voedsel? Waarom wil je het risico lopen op negatieve feedback als je daar zo gevoelig voor bent? Mijn antwoord: omdat ik er blijkbaar ook mensen positief mee kan inspireren. En omdat ik wil laten zien dat met hard werken, consistentie en goede voeding een hoop mogelijk is. De invloed van social media raakt me. Uren kan ik door mijn instagramfeed scrollen, kijkend naar andere fitnessmeiden. Mezelf afvragen of ik er ook zo uit kan zien. Ten tijde van mijn eetstoornis keek ik naar dunne modellen, nu naar gespierde vrouwen.  Dus momenteel gaan mijn alarmbellen al rinkelen. Het wordt tijd om me weer te focussen op mezelf. Om mijn eigen progressie onder ogen te zien en mezelf niet constant te vergelijken met anderen.

 

Ik ben fysiek en mentaal zoveel sterker geworden het afgelopen jaar. De linkerfoto is genomen in mei 2015 op vakantie in Toscane, 53 kilo. De rechter foto is genomen mei 2016, 58 kilo gewoon in de slaapkamer. Jarenlang was de weegschaal een obsessie. Ik stond er elke dag op, soms meerdere malen per dag. Elke kilo die ik aankwam moest er ook weer af. Onder de 50 kilo was mijn doel. Alles daarboven; dan was ik dik. Ben ik dik op de linkerfoto? Nee! Absoluut niet. Maar ik baalde wel van mijn gewicht. Inmiddels schommel ik rond de 58 kilo. En zo “zwaar” was ik nog nooit. Maar ben ik dik met 58 kilo? Nee natuurlijk niet! Het bekende; spieren wegen zwaarder dan vet gaat niet helemaal op. Want een kilo is een kilo. Het verschil is alleen dat 1 kilo aan spieren minder ruimte in beslag neemt dan 1 kilo vet.

 

Zou het niet beter zijn als we ons niet alleen laten leiden door een cijfer op de weegschaal? Als we ons niet zoveel laten beïnvloeden door sociale media? Werd er lange tijd niet geroepen dat hele dunne fotomodellen een eetstoornis konden triggeren bij meiden? Wat gaat social media dan met ons doen? Ik plaats liever een onflatteuze foto van mezelf in bikini om te laten zien dat ik óók niet perfect ben. Nooit geweest trouwens.  Ik plaats liever een foto van mezelf waarop ik sterk ben, en zelfvertrouwen uitstraal. Een foto van een gezonde vrouw van 58 kilo. Dus wees trots op jezelf en de stappen die je nu al gezet hebt. Al het begin is moeilijk. Laat je niet teveel beïnvloeden door anderen indien dit negatief is. Maar blijf in jezelf geloven. En anders doe ik dat wel voor jou!