Gezinsuitbreiding......!

Ze blies boos naar me. Dit kleine witte bolletje, amper 4 weken oud, met grote bange ogen en zo klein als een gemiddeld kiezelsteentje. Ze blies naar me, rende weg en verstopte zich achter haar huisje. Om vervolgens na 5 seconden weer om het hoekje te gluren om te zien of het haar gelukt was om mij weg te jagen. Dan trippelde ze weer naar me toe, snuffelde voorzichtig aan mijn uitgestoken hand, blies weer en rende terug naar haar veilige schuilplaats achter het huisje. Dit tafereel herhaalde zich een keer of 8 terwijl ik geduldig bleef zitten. Bij de 9e keer besloot het witte bolletje dat ik misschien toch oké was en zette voorzichtig een minuscuul pootje op mijn handpalm. Daarna een tweede pootje. Toen bedacht ze zich en rende weer weg naar haar verstop-plekje. Ik bleef stoïcijns zitten en sprak tegen het kleine bolletje. Dat ze niet bang hoefde te zijn, en naar me toe mocht komen. Opnieuw trippelde ze naar me toe. Eén pootje, twee pootjes, drie pootjes.... en toen plantte ze ook het vierde pootje in mijn handpalm. Ze snuffelde en zette haar kleine tandje in mijn duim. Het bolletje constateerde dat ik niet eetbaar was, en niet boos of bang werd toen ze een tandafdrukje achterliet. Had ze dan eindelijk een nieuwe veilige plek gevonden? Iemand die haar accepteerde en lief voor haar was? Ze kroop tegen me aan, nestelde zich in mijn sjaal. En we waren beide verliefd......

 

LEES SNEL VERDER...........!!!

Mijn zusje doet vrijwilligerswerk bij de dierenambulance in Nijmegen. En enkele weken geleden werd daar een hamsterkoppeltje gedumpt met 7 kleine baby's. Ik kreeg foto's van dit gezinnetje toegestuurd en mijn hart smolt. De meeste van jullie weten dat mijn vriend en ik sinds enkele maanden trotse ouders zijn van Muis, een hamster dat eind 2016 ook gedumpt werd en bij de DAN in Nijmegen terecht kwam. We adopteerden haar en zijn daar tot op de dag van vandaag gelukkig mee. Want muis is de allerliefste en leukste hamster die je je kan wensen. Dus toen ik over deze baby's hoorde twijfelde ik geen moment. Ik wilde er eentje adopteren. Echter moest ik hiervoor wel eerst vriendlief overtuigen. Nog een hamster? Was dat nou wel verstandig? Je bent al zo druk, en veel weg van huis..... Maar ook hij ging overstag na mijn zoveelste smeekbede. En vrijdagavond was het dan zo ver.... Ik ging er samen met mijn zusje eentje ophalen.

Terwijl we naar de DAN reden vertelde mijn zusje over de hamsters die er nog waren. Ze adviseerde me om voor Eva te gaan. De meeste vriendelijke hamster die nog beschikbaar was. Ja... er was nog een witte hamster. Maar die was wat angstig en blies naar de verzorgers; een teken van "bewaar afstand, ik ben bang en wil niet dat jullie in de buurt komen". Terwijl ik voor de hokken stond kwamen alle hamsters even kijken. Ik knuffelde even met Eva en constateerde dat het inderdaad een schattige hamster was. Maar ik werd getriggerd door het vijandige witte bolletje in het hokje ernaast. Want waarom blies ze zo? Ik opende het hokje, en het scenario van wegrennen en nieuwsgierig terugkomen werd in gang gezet. Eigenlijk had ik toen al besloten dat ik voor deze wilde gaan. Want ze was helemaal niet agressief. Integendeel, ze leek verdrietig. Gescheiden van mama, papa en haar zusjes. Alleen in het hokje. Wachten op wat komen ging. Het enige wat ze nodig had was een lieve stem, warmte en een baasje dat door haar bange gedrag heen kon kijken.

Mijn zusje was gebiologeerd door het spelletje dat het witte bolletje en ik speelden. Er ontstond  een soort band tussen de hamster en mij. Alsof we beide aanvoelden dat we bij elkaar hoorden. Mijn zusje zei "volgens mij heb jij je keuze gemaakt. Jullie passen goed bij elkaar. Deze hamster is erg bijzonder" Terwijl het witte bolletje zich nestelde in mijn sjaal haalde mijn zusje een doosje. Het witte bolletje ging mee naar huis! En eenmaal in het mooie roze hok, met de nieuwste speeltjes, het zachtste wol, en het lekkerste eten ontdooide het kleine diertje van angstig naar levendig en enthousiast. De hele nacht heeft ze gespeelde in het hamstermolentje. En tegen de ochtend viel ze uitgeput in het warme wol in slaap.

 

Welkom in de familie  lief wit bolletje...... Papa & Mama houden van je.